பூவரசியை சபிப்பதற்கு முன்னால் நாம் பதில் சொல்லவேண்டிய கேள்விகள் சில இருக்கின்றன நண்பர்களே.


இந்த வார தமிழக அதிர்ச்சி சிறுவன் ஆதித்யாவின் கொலை. சாதாரணமாக ஒரு கொலைக்கு தமிழ்நாடு இவ்வளவு தூரம் முக்கியத்துவம் தருவதில்லை, இந்த முறை நமது அதிகப்படியான கோபத்துக்குக் காரணம் கொலை செய்தவர் ஒரு பெண் என்பதால்தான். தனது காதலரின் நான்கு வயது மகனை கழுத்தை நெரித்துக் கொன்று பிறகு சூட்கேசில் வைத்து பஸ் ஒன்றில் வைத்துவிட்டு தப்பிவந்தது அவரது குற்றம். கேள்விப்பட்ட மக்களும் செய்தி வாசித்தவர்களும் கொதித்துப்போய் விவாதிக்கிறார்கள். மக்களின் சிந்தனையை தீர்மானிக்கிற ஊடகங்களும் பூவரசி மீது வசைமாரி பொழிகின்றன. கொலைகாரி, ராட்சசி, கள்ளக்காதலி, கீப் ஆகியன அச்சு ஊடகங்கள் பூவரசியை குறிப்பிடப் பயன்படுத்திய வார்த்தைகளில் சில.

நான் விவாதிக்க விரும்புவது பூவரசி செய்த குற்றம் பற்றியல்ல. ஏனெனில் இதுவரை ஒரு குழந்தையின் கொலைக்காக நாம் இத்தனைதூரம் உணர்ச்சிவயப்பட்டதில்லை என்பதால் குற்றத்தைத் தாண்டி வேறொரு காரணி நம்மை இவ்விடயத்தில் கோபம்கொள்ளவைக்கிறது என்பது தெளிவு. தன் பிள்ளைகளைக் கொன்றுவிட்டு தானும் தற்கொலை செய்துகொள்ளும் பெற்றோர் பற்றிய செய்திகள் ஏறத்தாழ நாம் தினசரி வாசிப்பவை. பணத்துக்காக குழந்தையைக் கடத்தி கொலைசெய்த சம்பவங்களும் நாமக்கு அவ்வப்போது வாசிக்கக்கிடைப்பவை. தனக்குப் பிறந்ததுதானா என்ற சந்தேகத்திலும் ஜோசியக்காரன் சொன்னதாலும்கூட சொந்தப் பிள்ளையை கொன்ற தந்தைகள் கதையும் நமக்கு புதிதல்ல. எவ்வளவுதான் ஞாபகங்களைக் கசக்கிப் பார்த்தாலும் பூவரசி மீது நமக்கு உண்டான கடுங்கோபம் மற்ற சம்பவங்களின்போது வந்த மாதிரி தெரியவில்லை. ஏன்?

காரணம் மனிதாபிமானமோ அல்லது ஒழுக்கமான வாழ்வின்மீது நமக்குள்ள பிடிப்போ இல்லை, சமூகத்தின் சகல திசைகளிலும் வேரோடியிருக்கும் ஆணாதிக்க சிந்தனையால்தான் நாம் பூவரசியை விசாரணைக்கு முன்னாலேயே வெறுக்கிறோம். அவர் மனநிலை சரியில்லாதவரா அல்லது அவரது காதலர் ஜெயக்குமாரால் மோசமாக ஏமாற்றப்பட்டவரா என்றெல்லாம் நாம் பரிசீலிக்கத் தயாரில்லை (ஒரு தகவல்: மனநிலை பாதிக்கப்பட்டு தன் சொந்தக்குழந்தையைக் கொன்ற தாய்மார்கள் இருந்திருக்கிறார்கள், தமிழ்நாட்டில்கூட ஒரு பெண் தன் கைக்குழந்தையை அரிவாள்மனையில் வெட்டிக் கொன்றிருக்கிறார்). ஏமாற்றப்பட்ட ஒரு கள்ளக்காதலி காதலனின் குழந்தையைக் கொல்வதா என்ற எண்ணம்தான் நம்மை செலுத்துவதாகத் தோண்றுகிறது.

பூவரசி, ஒரு வறிய குடும்பத்தில் பிறந்து முதுகலை பட்டப்படிப்பு வரை படித்திருக்கிறார், சிறந்த மாணவி எனும் தகுதியுடன். வேலைக்கு வந்த வங்கியில் ஜெயக்குமாரை சந்தித்து காதல்வயப்பட்டிருக்கிறார். பத்திரிக்கைகள் பிரயோகிக்கும் கள்ளக்காதலி என்ற சொல்லே நியாயமற்றது. ஏனெனில் ஜெயக்குமார் தனக்குத் திருமணமான விசயத்தையே பூவரசியிடம் மறைத்திருக்கிறார். அவரது உடல் இச்சைகளுக்கு  பயன்படுத்தப்பட்டு இருமுறை கருக்கலைப்பு செய்துகொண்டிருக்கிறார் பூவரசி. இதன்பிறகும் அவர் ஜெயக்குமாரிடம் வைத்த கோரிக்கை தன்னைத் திருமணம் செய்துகொள்ளச் சொன்னதுதான்.  ஒரு பெண்ணின் சாதாரண கோரிக்கை நிராகரிக்கப்படும்போது அதுக்கு நானென்ன பண்ணுறது என்று சுலபமாக கடந்து போகும் நாம் அவர்கள் அசாதாரண காரியம் ஏதேனும் செய்துவிட்டால் பாய்ந்து பிறாண்ட மட்டும் மறப்பதில்லை.

சித்தீ என்று தலைப்பிட்டு இதுபற்றிய செய்தியை பிரசுரித்திருக்கும் குமுதம் ரிப்போர்ட்டர் பூவரசி பற்றிய இரண்டு தகவல்களைத் தந்திருக்கிறது.

” பார்ப்பதற்கு சுமார்தான். இருந்தாலும் தன் வசீகரப்பேச்சால் அனைவரையும் கவர்ந்துவிடுவார். ஜெயக்குமாரையும் தன் வசீகர வலையில் வீழ்த்தினார் பூவரசி.”

“பூவரசிக்கு ஏற்கனவே ஒரு காதல் இருந்திருக்கிறது. 2002 ல் ஒரு வாலிபர் தன்னை காதலித்து (உடலுறவுக்குப் பிறகு) ஏமாற்றிவிட்டதாக போலீசில் புகார் கொடுத்திருக்கிறார்.”

இவ்விரு செய்திகளின் வாயிலாக குமுதம் சொல்ல வருவது என்ன? ஏற்கனவே இருந்த காதல் வாயிலாக அவரது ஒழுக்கம் கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகிறது. அவர் பேசி மயக்குவார் என்று சொல்வதன் மூலம் மனைவிக்குத் தெரியாமல் பூவரசியுடன் உறவு வைத்திருந்த ஜெயக்குமார் சுலபமாக அப்பாவியாக மாற்றப்பட்டுவிட்டார். இதே குமுதம் பிரகாஷ்ராஜின் புதிய காதல் பற்றிக் குறிப்பிடும் போது ” அவரது ஒரே மகன் இறந்த துக்கத்தில் இருந்தபோது அவருக்கு ஆறுதலாக இருந்த போனி வர்மாவிடம் காதல் கொண்டார்” என்கிறது. கவனியுங்கள் அப்போது லலிதகுமாரி பிரகாஷ்ராஜின் மனைவியாகத்தான் இருந்தார். பிரகாஷ்ராஜுக்கு இரண்டாவது காதல் வந்தால் அது ஆறுதல் தேடி வருவது. பூவரசிக்கு வந்தால் அது ஆண்களை மயக்கும் சுபாவமா ? படிக்கையிலேயே உங்களுக்கு காறித்துப்பத் தோண்றவில்லை? பூவரசியின் முதல் காதல் பிரச்சனையில் போலீசும் அவரது சுற்றமும் நியாயமாகவும் அனுதாபத்துடனும் நடந்து கொண்டிருந்தால் அவருக்கு இரண்டாவது காதல் வருவதற்கான சாத்தியமே இல்லாது போயிருக்கும். ஏன் இது இந்த மானங்கெட்ட குமுதத்துக்கும் அதன் கருத்துடன் ஒத்துப் போவோருக்கும் தோண்றுவதில்லை? (குறிப்பு : ஒரு ஒப்பீட்டுக்காவே பிரகாஷ்ராஜின் விவகாரம் குறிப்பிடப்பட்டிருக்கிறது, நான் விமர்சிக்க விரும்பியது குமுதத்தைத்தானேயன்றி பிரகாஷ்ராஜை அல்ல)

சூழ்நிலையால் குற்றம் செய்பவர்கள் மீது வெறுப்பை உமிழத்தயாராக இருக்கும் நாம் தன் தனிப்பட்ட தேவைகளுக்காக சூழலையே குற்றத்திற்குத் தக்கதாக மாற்றும் நபர்களை ஏன் கண்டுகொள்வதில்லை? ஈழத்துப் படுகொலைகளுக்குப் பின்னால் சோனியாவின் பழிவெறியும் தனிப்பட்ட தேவைகளும் இல்லையா? அவர் அன்னை சோனியா என்று அழைக்கப்படும்போது அதை சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்கிறோம் ஆனால் பூவரசியை மட்டும் நீ ஒரு பெண்ணா என்று கேட்கிறோம். அநியாயமில்லையா இது?

காதலன் வீட்டு வாசலில் காதலி உண்ணாவிரதம் என்ற செய்திகளைப் படித்தபோது என்ன செய்தீர்கள்? காதல் தோல்வியில் பெண் தற்கொலை என்ற செய்தி கேட்கையில் என்ன செய்தீர்கள்? உங்கள் பணியிடத்தில் யாரேனும் அவுசாரியென பட்டம் கட்டப்பட்டிருந்த தருணத்தில் (இது ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட காதல்களில் தோல்வியடைந்த பெண்களுக்குத் தரப்படுவது) நீங்கள் யார் பக்கம் நின்றீர்கள்? காதலித்த பெண்னை ஏமாற்றிவிட்டு நான் எதையும் இழந்துவிடவில்லை என்று என்று இருபொருள்பட சொன்ன இளைஞனுடனான பழக்கத்தை நான் சொரணையில்லாமல் தொடர்ந்திருக்கிறேன். நீங்கள் என் நிலையில் இருந்திருந்தால் என்ன செய்திருப்பீர்கள்? பிள்ளைகளுடன் உள்ள மனைவியை இழந்தவருக்கு ‘குழந்தை இல்லாத விதவை அல்லது விவாகரத்தான’ மணமகள் தேவை எனும் விளம்பரம் உங்கள் மனதை எப்போதேனும் உறுத்தியிருக்கிறதா? இந்தக் கேள்விகளுக்கு நியாயமாக பதில் தேடினால் நாம் எந்த அளவுக்கு பெண்களுக்கு எதிரான நிலைப்பாட்டை எடுக்கிறேம் என்பது புரியும்.

சம்பாதிக்கும் பெண்ணாக தேடிவிட்டு அவர் எதிர்த்துப் பேசினால் சம்பாதிக்கிற திமிர் என்று  என்று அடையாளமிடும் சமூகத்தில் வாழ்கிறோம். காதலித்து கர்பமாக்கி ஏமாற்றிய புகார்களில் ஆணின் பெற்றோர்கள் பெரும்பாலானவர்கள் வழக்கை ‘செட்டில்’ செய்யவே முயற்சிக்கிறார்கள். மனைவியை அடிப்பது தவறில்லை என்றும் திருமணம் செய்துகொள்வதாக ஆசைகாட்டி உடலுறவு கொள்வது கற்பழிப்பாகாது என்றும் நீதிமன்றங்களே தீர்ப்பளிக்கும் தேசமிது. பதிவிரதா தர்மம் நம் நாட்டில் வாய்ப்பு கிடைக்கும் இடங்களில் எல்லாம் தவறாமல் போதிக்கப்படுகிறது. காதலனுடன் திருமணத்துக்கு முன்னால் உடலுறவு வைத்திருந்த பெண்கள் இங்கு முற்றிலுமாக நண்பர்களாலும் வீட்டாராலும் புறக்கணிக்கப்படுவதை நான் பல சந்தர்பங்களில் பார்த்திருக்கிறேன். இப்படிப்பட்ட புறக்கணிப்பே இப்படிப்பட்ட பெண்களை (அயோக்கியன் என்றாலும்) அந்தக் காதலனின் காலிலேயே விழ வைக்கிறது. அவனும் நிராகரிக்கின்ற வேளை வரும்போது இவர்கள் முற்றிலும் நிலைகுலைந்து போகிறார்கள். தனித்து விடப்படுவதால் முதல் முட்டாள்தனத்தை சரிசெய்ய இன்னொரு முட்டாள்தனத்தை செய்கிறார்கள்.

ஆதித்யாவை கொலை செய்வதற்கு முன்பிருந்த பூவரசியின் நிலைக்கு ஒப்பானவர்கள் நம்மைச் சுற்றியும் நிறைய இருக்கிறார்கள். அவர்களின் எல்லோரும் புலம்புகிறார்கள், அழுகிறார்கள், காவல் நிலையத்தில் புகார் தருகிறார்கள் மீறிப்போனால் தற்கொலை செய்துகொள்கிறார்கள். அவர்களில் பூவரசி மட்டும் காதலனின் மகனை கொலை செய்யும் அளவுக்கு போயிருக்கிறார். நேர்மையாக சொல்வதானால் அவரது குற்றத்தில் நம் எல்லோருக்கும் பங்கிருக்கிறது. இந்த வழக்கிலும் பாருங்கள் இப்போதும்கூட ‘என் கணவர் நல்லவர்’ என்கிறார் ஜெயக்குமாரின் மனைவி, பூவரசியின் தரப்பில் ஒருவர்கூட அவரைக்காண வரவில்லை. ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இருவேறு ஒழுக்கவிதிகளையும் நியாயங்களையும் நாம் வைத்திருக்கிறோம் என்பது இவ்வழக்கு விவாதிக்கப்படும் விதத்தில் அப்பட்டமாகத் தெரிகிறது.

பூவரசி தண்டிக்கப்படுவார் என்பதில் நாம் சந்தேகம் கொள்ளத் தேவையில்லை, அவரும்கூட தன்னை தண்டியுங்கள் என்றுதான் சிறையில் மன்றாடிக்கொண்டிருக்கிறார். ஆகவே இந்தத் தருணத்தில்  இன்னொரு பூவரசி உருவாகாமல் தடுப்பதற்கு நாம் ஏதேனும் செய்திருக்கிறோமா என்பது நாம் நம்மிடம் கேட்டாக வேண்டிய கேள்வி. சீக்கிரம்.. இன்னொரு ஆதித்யா கொல்லப்படும் நாள்வரை நாம் காத்திருக்கலாகாது.

Advertisements

11 thoughts on “பூவரசியை சபிப்பதற்கு முன்னால் நாம் பதில் சொல்லவேண்டிய கேள்விகள் சில இருக்கின்றன நண்பர்களே.”

  1. ஏமாறுவதும் ஏமாற்றப் படுவதும் சொல்லித் தெறிவதில்லை. ஒழுக்கம்தான் இதைச் சாத்தியப் படுத்தும்.

  2. தங்களது பதிவை எமது தமிழ் குறிஞ்சி இணைய இதழில்கட்டுரை பகுதியில் வெளியிட்டுள்ளோம் என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறோம்.
    அன்புடன்,
    ஆசிரியர்,
    தமிழ்குறிஞ்சி

  3. பூவரசி மற்றும் ஜெயக்குமார் இவர்கள் பற்றி போதுமான தகவல்கள் வெளிவரும் முன்பே பத்திரிக்கைகளும், பொதுமக்களும் இப்படி முடிவு எடுப்பது வருந்தத்தக்கது. பொதுமக்களின் பார்வையும், சமூகத்தில் இருக்கும் ஆபத்தான போக்குகளும் இம்மாதிரி நடவடிக்கைகளுக்கு காரணம். பூவரசியை பத்திரிக்கைகள், டிவிக்கள் இந்த அளவுக்கு அரக்கியாக சித்தரிப்பதும் கேவலமானது. அதன் விளைவாக பொதுமக்களுக்கும் அவர் அரக்கியாக உரவேற்றப்படுகிறார். இது ஆணாதிக்கமே என்கிற பார்வையும் அவசரமானது என்று நான் நினைக்கிறேன்.

    அவர் மனநிலை மிகவும் பாதிக்கப்பட்டு, நெருக்கடிக்குள்ளாகி இக்கொலையைச் செய்திருந்தால், அப்படிப்பட்ட கொலைகள் மீது சமூகத்துக்கு என்ன பார்வை இருக்குமோ அது இவ்விஷயத்திலும் நடந்திருக்கும். அவர் மனநிலை பிறழ்ந்தவரா, அல்லது அவருடைய கடந்த கால வாழ்க்கையின் நெருக்கடிகள் அவரது மனநிலையை மிகவும் பாதித்துள்ளனவா என்று மருத்துவர் சொல்லும் வரை அவர் மேல் நாம் அவதூறு கூறாமல் இருக்கலாம். அவர் பார்வைக்கு மிக நார்மலாக தோற்றமளிப்பது அவர் மேல் மக்கள் கோபம் கொள்வதற்கான ஒரு காரணம்.

    ஒருவேளை பூவரசியின் மனநிலை நார்மலாகவே இருந்திருந்தால்… ஆணும் பெண்ணும் செய்யும் கொடூரங்களிலும், கொலைகளிலும் சமூகப் பார்வையில் சம உரிமை வேண்டும் என நாம் வழக்காடுவது என்னவென்று எனக்குப் புரியவில்லை. சட்டம் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பேதப்படுத்துவதில்லை என்றாலும் நம் சமூகம் இன்னும் பெண்ணை சக்தியாகவும், மாரியாத்தாவாகவும், அன்னை தெய்வமகாவும் வழிபடத்தானே செய்கிறது. மேற்கத்திய பாணியிலான சம உரிமைப் பெண்ணியத்தை நான் ஆபத்தானது என்று கருதுகிறேன்.

    விவாதத்தை இன்னும் விவரங்கள் தெரிந்தபின் செய்தால் நல்லது என்று தோன்றுகிறது.

  4. நன்றி அம்பேதன், பதிவின் வாயிலாக நான் பேச விரும்பியது பூவரசி விவகாரத்தில் நாம் நடந்துகொள்ளும் முறை பற்றித்தான். பூவரசி மீது கருணை காட்டுங்கள் என்பதல்ல பதிவின் செய்தி. அவரையொத்த நிலையில் இருப்போருக்கு நாம் கருணையை மறுதலிக்கிறோம் என்கிற யதார்த்தம்தான் இங்கு நாம் கவனிக்கவேண்டியது.ஆகவே அதைப் பகிர்ந்துகொள்ள குற்றவாளியின் முழு பின்னணியும் தெரிந்துகொள்ளும் வரை காத்திருப்பது அவசியமற்றது எனக் கருதுகிறேன்.

    செய்திகள் வாயிலாகவும் தனிப்பட்ட வாழ்வில் சந்தித்த நபர்கள் வாயிலாகவும் நான் புரிந்துகொண்டது இதைத்தான் ” காதலானது பிரச்சனைக்கு உள்ளாகும்போது பெண்களே அதிகமாக உளரீதியான தாக்குதலுக்கு ஆளாகிறார்கள்”. வேறெந்த குற்றப்பின்ணணியும் இல்லாத பூவரசிமீது அவரது முந்தைய காதல் ஒரு ஆதாரமாக காட்டப்படுவதன் காரணம் நம் மனதில் படிந்திருக்கும் ஒருத்திக்கு ஒருவன் எனும் ஆணாதிக்க மனோபாவமே. பெண் தெய்வங்களை வழிபடுவது ஒன்றும் பெண்களை கவுரவிக்கும் செய்கையில்லை, ஏன் ஆண் தெய்வங்களே இல்லையா?

    இதே பூவரசி ஜெயக்குமார் வீட்டு வாசலில் உட்கார்ந்து தர்ணா செய்திருந்தால் நாம் இப்படி விவாதித்திருப்போமா? அப்படி செய்தால் போலீசுக்கு பத்து இருபது ஆயிரம் ரூபாய் கொடுத்து ஜெயக்குமார் இவ்விடயத்தை பைசல் செய்திருப்பார். காதலனை திருமணம் செய்துகொள்ளவும் முடியாது அவரை சட்டபூர்வமாக தண்டிக்கவும் இயலாத சூழலில் ( நம்ம ஊர் போலீசைப் பற்றி சொல்லவே வேண்டாம்) பல பெண்கள் தற்கொலை முடிவைத்தான் எடுக்கிறார்கள். கொடூரமான முட்டாள்தனமாக பூவரசி ஒரு கொலையை செய்திருக்கிறார். கொலையோ அல்லது தற்கொலையோ பல தருணங்களில் அவை ஒரு வினாடியில் உண்டாகும் நிதானமிழப்பால் விளைபவை.

    சற்று நிதானமாக சிந்தித்து சொல்லுங்கள், பூவரசியின் குற்றத்தில் நம் சமூகத்திற்கு பங்கு இருக்கிறதா இல்லையா?

  5. //வேறெந்த குற்றப்பின்ணணியும் இல்லாத பூவரசிமீது அவரது முந்தைய காதல் ஒரு ஆதாரமாக காட்டப்படுவதன் காரணம் நம் மனதில் படிந்திருக்கும் ஒருத்திக்கு ஒருவன் எனும் ஆணாதிக்க மனோபாவமே.//
    ‘அவரது காதல் உண்மையானது. எனவே காதல் நிறைவேறாத மன உளைச்சலில் அவர் சிறுவனைக் கொன்றார்’ என்பதை மறுதலிக்கும் வரிகளாக பத்திரிக்கைகள் அவரது பழைய காதலை முன் வைக்கின்றன. அது உண்மையா பொய்யா என்று யாராவது விசாரித்து தகவலை ஆதாரத்துடன் மறுத்திருந்திருக்கலாம். பத்திரிக்கைகள் அவரை வில்லியாக சித்தரிப்பதை உடைக்க இது உதவியிருக்கும்.

    ஒருத்திக்கு ஒருவன் என்பது ஆணாதிக்கப் பார்வையல்ல. காமத்தின் மேம்படுத்தப்பட்ட வடிவமான காதலின் சமூக நியதி. இது ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் பொதுவானது. தனது காதலன் / காதலியை மற்றொருவருடன் பகிர்ந்து கொள்வது யாராலும் இயலாததே. பூவரசி விஷயத்தில் ஜெயக்குமார் அவரை ஏமாற்றியிருக்கிறான் என்ற விஷயத்தை பத்திரிக்கைகள் சாதராணமாகவே பேசுகின்றன. அது குற்றமில்லையாம். பூவரசியை இருமுறை கருக்கலைக்க வைத்த ஜெயக்குமார் அதன் பின்னும் அவரை தனது மனைவி, குழந்தைகளுடன் நெருங்கிப் பழகும் தோழியாக அனுமதித்துள்ளான். இது ரெண்டு பொண்டாட்டிக்கார ஆண்கள் செய்யும் வேலை. பூவரசியை கல்யாணம் செய்துகொள்ள நினைக்காவிட்டாலும் அவரை விட்டு விலகவும் ஜெயக்குமார் விரும்பவில்லை என நாம் கருதலாம். ஜெயக்குமார் பெண்டாட்டி குழந்தைகளை விட்டு விட்டு பூவரசியை கல்யாணம் செய்து கொள்வதாகச் சொன்னானா என்பது அவன் வாக்குமூலம் ஏதாவது கொடுத்தால் தெரியும். அப்படிச் சொல்லியிருந்தால் அவன் தான் குற்றத்தைத் தூண்டியவன்.

    பூவரசியின் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டதே அவர் சிறுவனைக் கொலை செய்ய காரணம் என நம்ப நிறைய இடம் இருக்கிறது. இவ்வளவு தூரம் நெருங்கிப் பழகி, தன் குழந்தையை அவளுடன் தனியாக அனுப்பும் அளவிற்கு ஜெயக்குமார் அவளுடன் நம்பிக்கையாக இருந்துள்ளான். ஒருவேளை ஜெயக்குமாரின் நயவஞ்சகம் புரிந்ததும் அவள் ஜெயக்குமாரையே கொன்றிருந்தால் பூவரசியை யாரும் இவ்வளவு வெறுப்பாகப் பார்த்திருப்பார்களா என்பது சந்தேகமே. ஜெயக்குமாருடன் அவருக்கு வாக்குவாதமோ சண்டையோ கூட சம்பவத்துக்கு முன் நடைபெற்றதாக தகவல்கள் இதுவரை இல்லை. ஆனாலும் பூவரசி பச்சிளம் குழந்தையைக் கொன்றது தான் இந்த வெறுப்பிற்குக் காரணமோ என நான் நினைக்கிறேன்.

    சில மாதங்களுக்கு முன் ஒரு நாற்பது வயதுத் தாய் அவரது 20 வயது மகனை வெட்டி பிரிட்ஜில் வைத்திருந்த சம்பவம் வந்தது. அதில் பத்திரிக்கைகள் அந்தத் தாயை அரக்கி என்று வர்ணிக்கவில்லை. அச்சம்பவத்தில் அப்பெண்ணின் கணவர் ஓடிவிட்டதால் அவருக்கு இன்னொருவருடன் பழக்கம் இருந்துள்ளது. இது மகனுக்கு தெரிந்தே இருக்கிறது. மகன் போதைப் பழக்கத்திற்கு அடிமையானதால் தாயிடம் பணம் கேட்டு அவர் இல்லை என்றதும் அவருடன் பழகும் ஆண் நண்பரிடம் வாங்கிக் கொடுக்க வேண்டியது தானே என்று கேட்டு, அவரை மிரட்டிப் பேச ஒரு கட்டத்தில் தாய் தன் மகனையே கொன்றுவிட்டார்.

    பூவரசி உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பில் செய்துள்ளதே இவ்விஷயம் என்பதற்கு அவர் பாவமன்னிப்பு கேட்கப் போனதும், வெளியே வந்து மனக்குழப்பத்தில் மயங்கி விழுந்ததும் சான்றுகள். அவர் அக்குடும்பத்து உறுப்பினர்களுடன் நேரடித் தொடர்பில் இருந்தது அவரது உள் மன உளைச்சலை அதிகப்படுத்தும் ஒரு விஷயம். அவர் வேறு ஏதோ ஒரு ஊரில் இருந்திருந்தால் கூட இந்த அளவு பாதிக்கப்பட்டிருக்க மாட்டார் என்று தோன்றுகிறது.

    நம் சமூகத்தின் பங்கு என்ன ? மேற்கத்திய பாணியில் உடல் இன்பத்தை முதன்மைப் படுத்தி வாழும் வாழ்க்கை இங்கும் நடைமுறையாகி வருகிறது. இது சரியா ?.. எந்த அளவிற்கு இதை நாம் உள்வாங்கிக் கொள்ளவேண்டும் ? என்று மக்கள் யோசிக்க ஆரம்பிக்கவேண்டும். ஆனால் மேற்கத்திய வாழ்க்கை முறையை நோக்கிப் போய்க்கொண்டேயிருக்கும் போது நிகழும் நிகழ்வுகளை அவர்கள் வாழ்ந்த, இன்னும் கடைப்பிடிக்கிற கலாச்சாரமும் உள்ளிருந்து பாதிப்பதால் நம் சமூகம் குழம்பிக் கொண்டுள்ளது. அதன் ஒரு வெளிப்பாடு தான் பூவரசியின் மீதான கோபமும்.

  6. வில்லவன் திருப்பூர் தொழிலாளர் பற்றாகுறை பற்றிய பதிவை சொடுக்கினால் உள்ளே செல்ல முடியவில்லை சற்று கவனியுங்கள்

  7. அந்த சிக்கலை நானும் கவனித்தேன் பாஸ்கர். ஆனாலும் என்னால் அதை சரி செய்ய இயலவில்லை, பதிவை நீக்கிவிட்டு புதிய பதிவாகக்கூட ஏற்றிப்பார்த்தேன்.. அதுவும் பலன் தரவில்லை.

    சிரமத்துக்கு மன்னிக்கவும்.

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s